توانایی بذور گونه های مختلف جنس براسیکا در جوانهزدن و رشد در دمای پائین باعث شده است این گونه ها بعنوان یکی از معدود گیاهان زراعی و روغنی زمستانه که آنها را در مناطق معتدل,ارتفتعات و در شرایط نسبتا خنک کشت کرده,مطرح باشند. کلزا گیاهی از خانواده چلیپاییان (Cruciferea) و جنس کلمیان(Brassica) است. پنج گونه از جنس براسیکا که در سطح جهان بعنوان دانه روغنی کشت میشوند عبارتند از :
گونه کلزا (Brassica napus):
این گونه کلزای معمولی است که عموما در اروپا و کانادا کشت میشود و در کانادا به کلزای آرژانتینی معروفاست زیرا برای اولین بار از آنجا به کانادا وارد شده است. دارای ارقام بهرا و پائیزه با عدد کروموزومی ۳۸ بوده و مهمترین گونه جنس براسیکا محسوب میشود. ارقام بهاره و زمستانه این گونه بعنوان منبع روغنی گیاهی کشت میگردد ولی ارقام زمستانه در شرایط مساعد معمولا پر محصولتر میباشند. در اروپا و چین اغلب از ارقام پائیزه استفاده میشود. در عرضهای جغرافیایی و ارتفاعات زیاد و در نقاطی که شانس بقای گیاه در زمستان کم است مانند غرب کانادا به اجبار از ارقام بهاره استفاده مسشود. بذور آن اغلب به رنگ سیاه بوده و در حالت طبیعی فرمهایی با بذور زردرنگ نیز وجود دارد بنظر میرسد رنگ زرد بذر با مقدار کمتر تانن در بذور و نازک تر بودن پوسته بذر ارتباط داشته و سبب میشود که میزان روغن و پروتئین بذر بیشتر م وقدار الیاف و فیبر کنجاله کمتر باشد.
زعفران گرانقيمت ترين ادويه در جهان مي باشد، زعفران همان کلاله و يا پرچم قرمز رنگ گياه زعفران است، که حدود 130 عدد از آن 1 گرم ميشود. در حال حاضر زعفران به وسيله دست توليد و آماده ارايه به بازار مي گردد و اين شايد يکي از دلايل بالا بودن قيمت آن که بين 2 تا 10 دلار براي هر گرم باشد لازم به ذکر است که اين تنوع قيمت مربوط به فصل فروش، محل فروش و ... مي باشد.
زمان توليد اين گياه فصل پاييز است.
روش كود دهي نقشي اساسي در كارآيي مصرف كود و عملكرد دارد. كارآيي مصرف آب نيز تحت تأثير عملكرد و مقدار آب مصرفي است. با مصرف بهينه كود، ميتوان در كنار افزايش كارآيي مصرف كود، عملكرد و كارآيي مصرف آب را بالا برد. كودهاي شيميايي در كشور عمدتاً به روش پخش سطحي مصرف ميگردد. به اين دليل كارآيي مصرف كود، عملكرد و كارآيي مصرف آب پايين است. كود - آبياري، كه عبارت از مصرف كود با آب آبياري در طي دوره رشد گياه است، نقشي مهم در افزايش كارآيي مصرف اين دو نهاده دارد. هدف از اين پژوهش، بررسي اثر كود- آبياري بر كارآيي مصرف كود و آب در ذرت علوفه اي بود. آزمايش به روش كرتهاي خرد شده در قالب طرح بلوكهاي كامل تصادفي با 10 تيمار و 3 تكرار به اجرا در آمد. فاكتور اصلي در 2 روش كوددهي: كود - آبياري و پخش سطحي و فاكتور فرعي در 5 سطح كودي: شاهد، 25%، 50%، 75% و 100% توصيه كودي بود. تركيب كودي توصيه شده به صورت : 400 كيلوگرم اوره، 400 كيلوگرم كلرور پتاسيم، 150 كيلوگرم فسفات دي آمونيوم، 50 كيلوگرم سولفات آهن، 65 كيلوگرم سولفات روي، 20 كيلوگرم سولفات مس و 15 كيلوگرم اسيد بوريك در هكتار بود. در تمامي تيمارها به جز تيمارهاي شاهد، كل كودهاي موجود در تركيب توصيه كودي، بر اساس سطح كودي، مورد مصرف قرار گرفتند. در روش كود - آبياري، كودهاي ازت و پتاسيم در 8 نوبت با فاصله 10 روز و كودهاي داراي عناصر كم مصرف در 4 نوبت با فاصله 20 روز از راه آبياري باراني مصرف گرديد. در روش پخش سطحي، كودهاي اوره و كلرور پتاسيم در 2 نوبت (ابتدا و بين دوره رشد) و بقيه كودها درهنگام كاشت مصرف گرديد. در هر دو روش كوددهي، آبياري باراني با فواصل 4 روز انجام گرفت و مقدار آب مصرفي در هر دور آبياري در طي دوره رشد ذرت يكسان بود. نتايج نشان داد كه عملكرد، ماده خشك و كارآيي مصرف آب در روش كود - آبياري، در تمامي تيمارهاي مصرف كود، بيشتر از تيمارهاي همسان در روش پخش سطحي است. اين افزايش در تيمارهاي 50%، 75% و 100% توصيه كودي در سطح 5% معنيدار گرديد. كارآيي مصرف كود نيز تحت تأثير روش كوددهي و مقدار مصرف كود قرار گرفت. ليكن اثر متقابلي بين اين دو عامل وجود نداشت. در هر روش، با افزايش مقدار كود مصرفي، كارآيي مصرف كود كاهش يافت. ليكن اين كاهش در سطح 5% معنيدار نبود. در روش پخش سطحي، بخش قابل توجهي از كودهاي مصرفي در سطح خاك باقي مانده و به عمق ناحيه ريشه راه نمييابد. در روش كود - آبياري، عناصر غذايي به صورت نوبتي و محلول در اختيار گياه قرار ميگيرد و امكان جذب آنها بيشتر مي شود. بنابر اين با افزايش قابليت دسترسي عناصر غذايي در طي دوره رشد، كارآيي مصرف كود، عملكرد و در نتيجه كارآيي مصرف آب بيشتر مي گردد.
